سیزده به دررا، باید زد به دشت و دمن..

8 21,193

 

سالهاست که به وقت سیزدهمین روز فروردین ماه همگی روانه طبیعت می شویم و روحمان را با نوای طبیعت یکی می کنیم.تا جانی تازه بگیریم در ادامه به بررسی ریشه این روز می پردازیم با ما همراه باشید

سیزده‌به‌در  سیزدهمین روزِ فروردین‌ماه و از جشن‌های نوروزی است. در تقویم‌های رسمیِ ایران، بعد از انقلاب، این روز ،روز طبیعت نامگذاری شده‌است و از تعطیلات رسمی است. برخی بر این باورند که در این روز باید برای راندن نحسی از خانه بیرون روند و نحسی را در طبیعت به‌در کنند. اما برای اثبات اینکه ایرانیان قدیم هم این دیدگاه را داشتند هیچ روایت تاریخی و قابل استنادی وجود ندارد. بعد از سیزده‌به‌در، جشن‌های نوروزی پایان می‌پذیرد.

31203206164177233621213361312031894577

 

روز طبیعت (سیزده‌به‌در) سنت ایرانیان باستان به مناسبت پیروزی ایزد باران بر دیو خشکسالی ابوشمی‌باشد. و از قبل از اشو زرتشت  (۱۸۰۰ قبل از میلاد) مرسوم بوده، چنانکه در کتاب “از نوروز تا نوروز” پژوهش و نگارش آقای کوروش نیکنام (نمایندهٔ مجلس زرتشتیان) ص ۴۱ و ۴۲ آمده. «سیزدهم روز از ماه فروردین، تیر یا تِشتَر نام دارد.

جدید-سفید3

 

ایزد تیر یا تشترکه در اوستا، یَشتی هم به نام آن وجود دارد ایزد باران است و در باور پیشینیان پیش از آشو زرتشت برای این که ایزد باران در سال جدید پیروز شود و دیو خشکسالی نابود گردد باید مردمان در نیایش روز تیر ایزد از این ایزد یاد کنند و از او در خواست باریدن باران نمایند.

در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروزی سیزدهم که به ایزد باران تعلق داشت مردم به دشت و صحرا و کنار جویبارها می‌ رفتند و به شادی و پایکوبی می‌پرداختند و آرزوی بارش باران را از خداوند می‌نمودند.

50982656861302

اکنون هم رزتشتیان از بامداد روز تِشتَر ایزد و فروردین ماه، سفره نوروزی را بر می‌چینند، خوردنی‌ها و مقداری آجیل و شیرینی‌های باقی‌مانده در سفره نوروز را با خود به طبیعت می‌برند، و شِشه سبزه‌های موجود در سفره را با خود برمی‌دارند و به دشت و صحرا و کنار چشمه‌ها یا آب‌های روان می‌روند.

sizdahbedar-93-radsms1

سبزهٔ خود را در کنار جویبارها به آب روان می‌سپارند و آرزو می‌کنند که سالی پربرکت و خرم داشته باشند. تا پسین آن روز را بیرون از خانه هستند و در طبیعت و میان سبزه و صحرا به شادمانی می‌پردازند. (توضیح: در اسطوره‌های ایرانی، ایزد باران همواره به‌صورت اسبی با دیو خشکسالی که دیواپوش نام دارد در جنگ و مبارزه است و اگر تیر ایزد پیروز شود، باران می‌بارد و چشمه‌ها می‌جوشند و رودها روان می‌گردند و سرسبزی را به ارمغان می‌آورند.)

hhe1982-celebration

 

مشهور است که واژهٔ سیزده‌به‌در به‌معنای «در کردن نحسیِ سیزده» است. اما وقتی به معانی واژه‌ها نگاه کنیم برداشت دیگری از این واژه می‌توان داشت. «در» به‌جای «دره و دشت» می‌تواند جایگزین شود. به‌عنوان مثال، علامه دهخدا، واژهٔ «در و دشت» را مخفف «دره و دشت» می‌داند.

چو هر دو سپاه اندرآمد ز جای   تو گفتی که دارد در و دشت پای

 

پس با نگاهی کلی می‌توان گفت واژهٔ «سیزده‌به‌در» به‌معنای «سیزدهم به‌سوی در و دشت شدن» می‌باشد که همان معنی بیرون‌رفتن و در دامان طبیعت سرکردن را می‌دهد.

اشتراک گذاری

۸ دیدگاه

  1. 1
    1

    خب پس چرا جواب نمیدین؟؟؟؟؟؟؟ خب نباید که به احترام هم شده پاسخ بدین این درسته که یک عضوه با علاقه نسبت به برنامه شما رو انقدر بى اهمیت فرار بدین…….. فقط میویسن.که شما قبلا هم چنین مردى را گفنین….اما از جواب خبرى نیىست.

  2. 16
    11

    علت اصلی اینکه ایرانیان در 13فروردین درخانه نمی مانند چیز دیگریست
    در 13 فروردین، استر معشوقه یهودی خشایارشاه دستور قتل عام غیریهودیان را از او میگیرد
    مردم برای در امان ماندن به کوه و دشتها پناه میبرند اما حدود 77 هزار ایرانی در خانه ها کشته میشوند
    هرساله یهودیان بخاطر این کشتار جشنی به نام “پوریم ” میگیرند
    و به همین علت 13 برای ایرانیان نحس هست.

قرار دادن یک دیدگاه