قبل از مردن چشم‌هات رو ببند!

0 436

 
((همه‌چیز با قاسم‌بال‌دار شروع می‌شه. تو قلبِ میدونِ امام‌حسین؛ اولِ کوچه‌شهرستانی‌ها. زیر بوی مرغ و ماهی و میوه‌های پلاسیده که خوراک بِنداز‌های کوچه‌ست. کیپ‏تاکیپ آدمه که وایساده‌ن دورت؛ همه‌شون انگار بیخِ گوشِت نفس می‌کشن. نفس خروسی که حسن‏خروسی پاش ‌رو با یه نخ بسته به سبد و قراره شب‌نشده سلاخیش کنن پشت گوشِته. حسن‏خروسی، آخرین طوطیِ ارث‌بر ناصرسیاه، با نگاهش چوب تو آستینت می‌کنه و تو فقط می‌تونی زل بزنی به خروسِش…))

Untitled-1

دومین رمان (مجموعه داستان به هم پیوسته) پژمان تیمورتاش با نام «قبل از مردن چشم‌هات رو ببند» است که همانند کتاب اول از مجموعه داستانهای پیوسته و با تکیه بر جغرافیای جنوب شهر تهران است.با توجه به جغرافیای انتخاب شده ادبیات کتاب را شاید بتوان در نوع خاص خودش و از نوع لوتی منشانه که ریشه در جوانان نه چندان سربه راه آن ناحیه دارد جستجو کرد.

خلق کردن زبانی چندلایه شامل دیالوگ های مسعود کیمیایی ، ادبیات قهوه خانه ای ، تهران قدیم و زبان مخفی رایج جوانان امروز شامل زبان کتاب است و در عین حال نقطه قوت کتاب و نویسنده اش که در اصل خالق این زبان است و ریشه در ذوق و مهارت نویسنده دارد.

در جای دیگر کتاب داریم:

((همه چیز با یک آخ شروع می‌شه. با یک آخ زندگیت ساخته می‌شه و با یه آخِ دیگه هم به آکس می‌شینی. با آخِ اول تو حمومی و با آخ دوم ضربه شدیدی رو تخت نمره و رو زخم‌هات پل می‌زنی که خاک نشی. بابا با یه آخ خلاصت می‌کنه و مامان با یه آخ می‌ندازدت رو خشت. اون هم کجا؟ ادِّلَرِش؛ وسط سینما سهیلا، وقتی هنوز آخ آخر رو نگفته و ازلی نشده؛ هنوز زخم نشده بره تو چشم‌های «آزی» که یه عمر بباره به هیکلت.((

این کتاب در 257 صفحه شامل داستان‌هایی با نام «مفت‌باز میدون امام حسین»، «دوازده روز و دوازده ساعت و ده دقیقه و یه شیشه ایستک»، «آخ…»، «حسن آب‌پاش»، «تو خراب من آلوده نشو…»، «زیر ساچمه‌های شهر»، «بیخ خون»، «زاروزندگی طوطی‌های ناصر سیاه»، «وقتی کرگدن‌ها بانک می‌خونن…»، «اسم من، فرار»، «نوک خروس روی دم شیر»، «قرق کرگدن‌ها»، «زخم‌باز»، «یکی که اسمش شهلا بود»، «ادِّلَرِش» و «سیزده‌به‌در» می‌شود.
 

 

 

 

اشتراک گذاری

قرار دادن یک دیدگاه