ترنس سکشوال ها همجنس گرا نیستند ، لطفا نسبت به این افراد زود قضاوت نکنید.

0 4,749

بیماری تراجنسیتی یا ترنسکشوالیسم، به نوعی اختلال جنسیتی گفته می‏شود که در آن جنسیت جسمی بیمار با جنسیت روحی او در تضاد است و شخص از پذیرش جنسیت ظاهری خود به شدت ناراضی است.در ادامه با بدندید همراه باشید.

افراد تراجنسیتی (ترانسکشوال) از زمانی که خود را می‏شناسند, قویاً احساس می‏کنند که به جنسی مخالف تعلق دارند و در قالب جسمی اشتباه به دنیا آمده‏ اند.

شیوع این پدیده نادر در جنس مذکر بیشتر از جنس مونث است، به طوری که طبق آمار منتشر شده از سوی سازمان بهداشت جهانی, از هر صد هزار پسر متولد شده یک نفر و از هر چهارصد هزار دختر متولد شده یک نفر، دارای این اختلال هستند.

بر اساس آمارهای موجود در سطح جهان, بین 40 تا 60 درصد از این بیماران به دلیل فشار ناشی از تضاد جسم و روح خود, دست به خودکشی می‏زنند و بقیه بیماران نیز یا در صورت امکان تغییر جنسیت می‏دهند و یا به انواع بیماری‏های روانی، از جمله افسردگی‏های شدید مبتلا می‏شوند.
 
تراجنسیتی‏ها، از بدو شناخت خود از سنین زیر سه سال, رفتارها و گرایشات جنس مخالف را از خود بروز می‏دهند و با وجودی که هیچ‏گونه اختلالی در جسم آنها مشاهده نمی‏شود, عمیقاً احساس می‏کنند که در کالبدی اشتباه متولد شده‏اند و جنسیت حقیقی آنها با آنچه که هستند، متفاوت است.

بدین ترتیب پسربچه ‏های تراجنسیتی گرایش به انجام بازی‏های دخترانه دارند, از پوشیدن لباس‏های پسرانه متنفرند و رفتاری دخترانه را از خود بروز می‏دهند. دختربچه ‏های تراجنسیتی نیز حرکات و رفتارهای پسرانه دارند و از انجام کارها و بازی‏های دخترانه امتناع می‏کنند.

این در حالی است که خانواده و جامعه همواره از این کودکان انتظار دارند، نقش‏های متناسب با جنسیت خود را بپذیرند و آنها را به خاطر انجام حرکات و رفتارهای جنس مخالف سرزنش کرده و تحت فشار قرار می‏دهند. این فشارهای بیرونی و تضادهای درونی, بحران‏ های شدیدی را در بیمار به وجود می‏ آورد.
با بالاتر رفتن سن تراجنسیتی‏ ها و ورود آنها به مدرسه و اجتماع, این بحران‏ها بسیار مخرب‏تر می‏شوند و در دوران بلوغ و رسیدن به تضادهای خاص این برهه, آسیب‏های ناشی از بیماری به اوج خود می‏رسند. به طوری که پس از سنین بلوغ، بیشتر این بیماران یا خودکشی می‏کنند و یا به انواع بیماری‏های حاد روانی, دچار می‏شود.

در این میان، با توجه به حاکم بودن فرهنگ مردسالاری و انتظاراتی که در جامعه از پسران می‏رود, فشارهای وارد بر پسران تراجنسیتی بسیار بیشتر است و این بیماران به خاطر فشارها و تضادهای سنگین ناشی از نارضایتی شدید از جنسیت خود و فشار و آزار خانواده اجتماع, دچار آسیب‏های شدیدتری می‏شوند.

بیماری تراجنسیتی تا اوایل قرن بیستم از لحاظ علمی تعریف نشده بود و پزشکان و روان‏پزشکان, آن‏را در ردیف هم‏جنس‏گرایی طبقه‏‏بندی می‏کردند؛ اما تحقیقات بیشتر نشان داد که تراجنسیتی‏ها با وجود گرایش جنسی و عاطفی به جنس موافق و عدم گرایش جنسی به جنس مخالف, با همجنس‏گرایی تفاوت عمده‏ای دارند.

تفاوت این دو گروه نیز در این است که هم‏جنس‏ گرایان از جنسیت خود رضایت کامل دارند، در حالی که مشکل اصلی تراجنسیتی‏ها جنسیت متضاد آن‏ها است.

این تفاوت، محققان را بر آن داشت تا تحقیقات گسترده‏ای را در مورد منشاء این بیماری انجام دهند.آزمایشات ژنتیکی ، هورمونی و اورولوژی اختلال خاصی را نشان نمی‏داد و آزمایشات و روش‏های مختلف روان‏کاوی و روان‏درمانی نیز راه به جایی نمی‏برد. تا این‏که در سال 1996 پزشکان هلندی با کالبد شکافی مغز 6 بیمار ترانسکشوال دریافتند که در این بیماران بخش قدامی (پایانه bs ) غده هیپوتالاموس مغز که در برگیرنده خصوصیات جنسیتی انسان است, شبیه به جنس مخالف است.
 
به عبارتی، جنسیت مغز این بیماران با جنسیت فیزیکی آنها در تضاد است.

این پزشکان معتقدند که این اختلال مغزی در دوران جنینی به وجود می‏آید و از آنجا که نمی‏توان به این بخش از مغز دسترسی پیدا کرده و در آن تغییری به وجود آورد, این اختلال پدیده‏ای مادرزادی و کاملاً طبیعی است که قابل تغییر نیست و تنها راه نجات بیماران تراجنسیتی از مشکلات ویران‏گر و طاقت‏فرسایشان, این است که جسم آن‏ها را با روح و مغزشان تطبیق داده و آنها را تحت عمل تغییر جنسیت قرار دهیم.

اما در مقابل، بسیاری دیگر از متخصصان و کارشناسان این نظر را قطعی نمی‏دانند و احتمال این‏که عوامل محیطی و خارجی در به وجود آمدن اختلال تراجنسیتی موثر باشند را رد نمی‏کنند.

به گزارش ایلنا, دکتر کاهانی، که جدیداً کتاب “اختلال هویت جنسی” را در مورد بیماری تراجنسیتی نوشته، معتقد است؛ منشاء اصلی این پدیده دقیقاً مشخص نیست و به طور قاطع نمی‏توان گفت که چه عواملی در به وجود آمدن آن دخالت دارند.

وی می‏افزاید: عواملی همچون تاثیر خانواده و دریافت‏های حسی فرد در سنین زیر 5 سال، می‏تواند از جمله عوامل بیرونی به وجود آورنده این اختلال به شمار آید. به عنوان مثال والدینی که از جنسیت فرزندشان راضی نیستند و با سپردن نقش‏های جنس مخالف به فرزندشان به نوعی سعی در پر کردن این خلاء دارند, می‏توانند در او اختلالات هویت جنسی به وجود آورند.( البته من خودم شخصا این مساله رو قبول ندارم… )

به گفته کاهانی، در انسان‏های متعارف جامعه, جنس و هویت جنسی در راستای یکدیگر قرار دارند که همین, هویتی یگانه را ایجاد می‏کند؛ اما در صورتی که این دو مقوله در تقابل با یکدیگر قرار گیرند, این امر هویتی ناهمگن و متضاد را به وجود می‏آورد.
 
وی، با تاکید بر اینکه در حال حاضر تنها راه متعارف درمان این بیماری, تغییر جنسیت از طریق عمل جراحی یا هورمون درمانی است، می‏گوید: کسانی که امکان این کار برایشان وجود ندارد، چاره‏ ای جز کنار آمدن با شرایط موجود و پذیرش وضعیت خود ندارند (یهو بگو برین بمیرین دیگه… ) و سایر راه‏های پیشنهاد شده برای درمان این بیماران, تاکنون راه به جایی نبرده است.

کاهانی در عین حال تاکید می‏کند: باید در ارایه مجوزهای عمل تغییر جنسیت دقت و حساسیت فراوانی صورت گیرد؛ چرا که بسیاری از متقاضیان عمل در واقع تراجنسیتی نیستند و داشتن انحرافات جنسی و سایر اختلالات دیگر، آنان به سمت عمل سوق می‏دهد.

وی می‏افزاید‏: ویژگی بارز افراد تراجنسیتی این است که این بیماران خواستار یک زندگی سالم و طبیعی هستند و برای دور شدن از اختلال هویت جنسی و اجتناب از یک زندگی نامتعارف و غیراخلاقی به عمل تغییر جنسیت روی می‏آورند.

بانک اطلاعات مقالات فارسی :

تغییر جنسیت در بیماران ترانس سکشوال مورد اختلاف شدید صاحبنظران است.

 تقریباً همه فقیهان سنی و نیز کلیسای مسیحی با این عمل جراحی مخالفند. از نظر آنان این کار تغییر در خلقت خداست، اما عده زیادی از فقیهان شیعه با این کار موافقند و از نظر آنان بیماران ترانس می‌توانند تغییر جنسیت دهند. البته از نظر فقیهان شیعه برای تغییر جنسیت حداقل باید دو شرط زیر وجود داشته باشد؛

شرط اول) بیماری ترانس سکشوال، واقعی و قطعی باشد؛ بنابراین افرادی که بیماری آنان مشکوک است، مجاز به تغییر جنسیت نیستند.

شرط دوم) تغییر جنسیت باید به صورت کامل صورت بگیرد؛ یعنی مرد پس از تغییر جنسیت کاملاً به زن تبدیل شود، یا زن پس از تغییر جنسیت کاملاً به مرد.

از نظر فقیهان شیعه دلیل شرعی از قرآن کریم یا روایات اسلامی مبنی بر حرام بودن تغییر جنسیت نداریم.
 همچنین کسانی که خواهان تغییر جنسیت هستند، به بیماری شدید جسمی و روحی مبتلا شده‌اند و تغییر جنسیت راهی برای معالجه و درمان این‌گونه بیماران است. بنابراین، تغییر جنسیت، تغییر در خلقت خدا محسوب نمی‌شود.

در مقابل بسیاری از حقوقدانان اهل سنت، قرضاوی، کلیسای مسیحی و برخی فقهای شیعه این عمل را جایز نمی‌دانند، چرا که آن را تغییر در خلقت خدا می‌دانند که براساس آیه 119 سوره نساء حرام است،
 ولی با مراجعه به شأن نزول و آیات قبل و بعد این آیه در می‌یابیم این آیه درباره رسم جاهلیت بوده که براساس آن گوش شتری را که بار پنجم زایمان می‌کرد، می‌بریدند و آن را وقف بت می‌کردند. افزون بر آنچه گفته شد، همه فقها در صورت اضطرار، این عمل را جایز می‌دانند، حتی اگر آن را فی نفسه حرام بدانند.

امام خمینی(ره) اولین فقیه و دانشمند مسلمان است که مسائل فقهی و حقوقی تغییر جنسیت را بیان کرده است. وی معتقد است که تغییر جنسیت حرام نیست.

توضیح این‌که در سال 1964 میلادی، امام خمینی(ره) از سوی شاه ایران به ترکیه تبعید شد. وی به مدت حدود یک سال در شهر بورسای ترکیه ساکن بود و در این مدت یک کتاب فقهی به نام تحریرالوسیله نوشت.

 او در این کتاب مسائل فقهی و حقوقی تغییر جنسیت را بیان داشته است.

دیدگاه امام خمینی(ره) در این کتاب مهم‌ترین منبع فقهی برای تبیین جایگاه حقوقی تغییر جنسیت در پس از انقلاب شده است.

 امام خمینی(ره) می‌گوید: تغییر جنسیت مرد به زن، یا تغییر جنسیت زن به مرد، و نیز تغییر جنسیت خنثی (Khonsa) یا دو جنسی (Hermafrodit) به مرد یا زن حرام نیست

پس از انقلاب اسلامی ایران و در سال 1985 میلادی مردی به نام فریدون، که دچار بیماری شدید ترانس سکشوال بود، پیش امام خمینی(ره) رفت و خواهان دریافت مجوز شرعی برای تغییر جنسیت شد. امام خمینی(ره) در فتوای خویش برای این بیماری چنین نوشت: «تغییر جنسیت با تجویز طبیب مورد اعتماد اشکالی شرعی ندارد … .»

بعد ازفتوای ایشان،‌ به‌تدریج عمل‌های تغییر جنسیت با مجوزهای قانونی و حقوقی انجام شد.

 از سال 1985 میلادی تاکنون ده‌ها تغییر جنسیت با اجازه دادگستری و پزشکی قانونی جمهوری اسلامی ایران انجام شده که افراد پس از تغییر جنسیت، شناسنامه جدید دریافت می‌کنند و از حمایت‌های قانونی و شرعی برخوردار می‌شوند.

همچنین از نظر رهبر مذهبی و سیاسی ایران یعنی حضرت آیت الله خامنه‌ای، تغییر جنسیت برای افراد بیماری جسمی و روحی مجاز اعلام شده است. افزون براین، از نظر ده تن از فقیهان شیعه مانند حضرت آیت الله سیستانی در عراق، تغییر جنسیت برای بیماران روحی مجاز است.

اولین تغییر جنسیت در ایران در سال 1930 میلادی اتفاق افتاد که بر اساس آن پزشکی به نامدکتر خلعتبری پسر هیجده ساله‌ای را با عمل جراحی به یک دختر تبدیل کرد. این مسأله در آن زمان سر و صدای زیادی ایجاد کرد.

البته این تغییر جنسیت در مورد یک جوان ترانس سکشوال (Transsexual) بود که از نظرجسمی کاملاً مرد بود، ولی از نظر روحی و روانی خود را زن می‌دانست و با اصرار و رضایت فراوان خواهان تغییر جنسیت بود.

 وی می‌گفت: اگر تغییر جنسیت صورت نگیرد خودکشی خواهم کرد.

قبل از این تاریخ، تغییر جنسیت دو جنسی‌ها کم و بیش وجود داشت، ولی تغییر جنسیت یک فردی که از نظر ظاهر سالم بود، چیز عجیب و جدیدی محسوب می‌شد.

اگر تغییر جنسیت پس از ازدواج باشد، ازدواج سابق باطل و منحل می‌شود؛ چون ازدواج دو مرد یا دو زن از نظر اسلام حرام و ممنوع است.

بلکه مرد پس از تغییر جنسیت و تبدیل شدن به یک زن می‌تواند با یک مرد دیگر ازدواج کند. نیز یک زن پس از تغییر جنسیت و تبدیل شدن به یک مرد می‌تواند با یک زن دیگر ازدواج کند.

اگر هر یک از برادر یا خواهر تغییر جنسیت دهد و به جنس مخالف در آید، نسبت خانوادگی میان آن دو عوض می‌شود؛ یعنی برادر، خواهر می‌شود و خواهر، برادر و اگر عمو تغییر جنسیت دهد، به عمه بدل می‌شود و اگر عمه تغییر جنسیت دهد، به عمو. همچنین با تغییر جنسیت، دایی به خاله و خاله به دایی تغییر می‌کند.

توجه به این نکته ضروری است که پدر با تغییر جنسیت، هیچ‌گاه به مادر تبدیل نمی‌شود و نیزمادر پس از تغییر جنسیت به عنوان پدر شناخته نمی‌شود.

سازمان بهزیستی کشور وام و کمک بلاعوض در اختیار بیمارانی قرار می‌دهد که خواستار عمل جراحی تغییر جنسیت هستند.

به گزارش «عصر ایران» به نقل از یک مقام سازمان بهزیستی مبلغ یک میلیون تومان به صورت پرداخت بلاعوض و مبلغ چهار میلیون تومان به صورت وام برای متقاضیان عمل جراحی تغییر جنسیت اختصاص یافته است.

برای دریافت وام افراد متقاضی باید با حضور در سازمان بهزیستی ثبت‌نام کنند و در نوبت عمل جراحی قرار بگیرند.

در حال حاضر هزینه عمل جراحی تغییر جنسیت در کشور در حدود پنج میلیون تومان است.(البته فکر می کنم الآن هزینه ها بالاتر از این حرفاست… )

برخی از متخصصین محدودیت‌های قانونی و اجتماعی را دلیل اصلی آمار بالای تغییر جنسیت در ایران می‌دانند.

دکتر میرجلالی (همونی که توی پست های اولم راجع بهش کامل حرف زدم…  )  یکی از ده جراح مطرح تغییر جنسیت در کشور در این‌باره می‌گوید: «البته افرادی که تغییر جنسیت داده اند، مانند همجنسگرایان نیستند ولی در اروپا آنها آزاد هستند که هر طور که می خواهند لباس بپوشند و آرایش کنند بنابراین فشار اجتماعی برای تغییر جنسیت دادن آنها وجود ندارد، ولی در کشورهای اسلامی مانند ایران فشار روانی، به این که آنها به فکر عمل جراحی بیفتند کمک می کند.»

 

منبع: neptoniom

اشتراک گذاری

قرار دادن یک دیدگاه